سزد که کل جهان را به یک نظر بینی

چو هر چه هست همه اصل خویش می جویند

ز شوق جمله ذرات در سفر بینی

چو کل اصل جهان از یک اصل خاسته اند

مکن ز نفس تکبر تو چشم باز گشای

که تا همه شکم خاک سیم و زر بینی

به باد بر زبر خاک گنجه چند کنی