تو همی خواهی که هر تابی اندر زلف توست

دل ز من بربوده ای باشد که تاوانی دهی

از لبت جانی همی خواهم برای خویش نه

زانکه هم بر تو فشانم گر مرا جانی دهی

همچو زلف خویش در کار پریشانی دهی

من چو گویی پا و سر گم کرده ام تا تو مرا

زلف بفشانی و از هر حلقه چوگانی دهی