گر مرا در دوستی تو ز چشم

دام من زان نرگس رهزن نهی

تا سر یک رشته یابم از تو باز

خارم از مژگان چون سوزن نهی

اشک ریزد نام من دشمن نهی

گفته بودی خون گری تا مهر عشق

بی رخم بر دیده روشن نهی