اشک ریزد نام من دشمن نهی

تا سر یک رشته یابم از تو باز

خارم از مژگان چون سوزن نهی

گر مرا در دوستی تو ز چشم

گفته بودی خون گری تا مهر عشق

بی رخم بر دیده روشن نهی

گر بگریم تر شود دامن مرا