هر روز ز تشنگی چو آتش

سرگشته شده سری و نه پایی

از صحبت اختران صورت بین

خورشید صفت بمانده تنهایی

بی واسطه در کشیده دریایی

هر سودایی که بیندم گوید

زین شیوه ندیده ایم سودایی