گفتند حوصله چو نداری مگوی این

در فکر سرفکنده به صد عجز و صد عنا

گفتند چیست حاجتت ای پشه ضعیف

گفت آنکه آب اینهمه دریا بود مرا

گفتا به ناامیدی ازو چون دهم رضا

منگر به ناتوانی شخص ضعیف من

بنگر که این طلب ز کجا خاست و این هوا