بنگر که این طلب ز کجا خاست و این هوا

گفتند حوصله چو نداری مگوی این

گفتا به ناامیدی ازو چون دهم رضا

منگر به ناتوانی شخص ضعیف من

عقلم هزار بار به روزی کند خموش

عشقم خموش می نکند یک نفس رها

چون نیست گنج پای به گنجت فروشدن