خود را بکشته ام من بیچاره ضعیف

دردا که نیست درد مرا اندکی دوا

بانگ درای اشتر راهت شنیده ام

هستم هنوز آرزوی بانگ آن درا

وانگه ز خوف دیده خود داده خون بها

چون من به کرد خویشتنم معترف شده

بر من چه حاجت است گواهی دست و پا