تو از کجا و دم ریشخند او ز کجا

که را به دست شود یک رفیق یکتادل

که خفته در بنهد هفت چارطاق دو تا

به خنده دم دهدت صبح تا تو خوش بخوری

اگرچه صبح کله دار صادق است چه سود

که پرده زربفت شب به تیغ قبا

وگرچه خوانچه خورشید دایم است ولیک