صفای دل طلب از بهر آب روی از آنک

تو در میانه این خوش بخفته اینت خطا

چه خواب دید ندانم سپهر بوالعجبت

که خوش به شعبده ای مست خواب کرد تو را

ندید روی کسی تا نیافت آب صفا

ز اشک گرم و دم سرد خود مکن جو خشک

که معتدل تر ازین نیست هیچ آب و هوا