اگر تو ماتم آن درد داشتی هرگز

فرو چکد که برآید ز نه فلک غوغا

اگرچه نوحه کند نوحه گر بسی آن به

که نوحه مادر فرزند کشته کرد ادا

پس این سخن را تو راهبر شو ای دانا

وگرنه از گهر و لعل تا به سنگ و سفال

تفاوتی نکند پیش چشم نابینا