اگرچه نوحه کند نوحه گر بسی آن به

هزار درد بیفزایدش به بوی دوا

به صبح از سر منقار قطره خونش

فرو چکد که برآید ز نه فلک غوغا

که نوحه مادر فرزند کشته کرد ادا

اگر تو ماتم آن درد داشتی هرگز

پس این سخن را تو راهبر شو ای دانا