ازین جهت جهد آتش ز صخره صما

خدایگانا امروز در سواد جهان

به قطع تیغ تو را دیده ام ید بیضا

چو اصل گوهر تیغت ز کوه می خیزد

ز سنگ لاله از آن می دمد که خونین شد

ز بیم خار سر رمح تو دل خارا

برو در آمده زان است نیم ترک سپهر