به جنب قدر تو ماه سپهر تحت افتاد

هزار چشم به روی تو این سپهر دو تا

فلک ز لولو لا لا از آن طبق پر کرد

که تا نثار کند بر تو لولو لا لا

ورای این چه توان گفت ماورای ورا

ز فیض نقطه نام تو همچو دریایی

محیط گشت و چنین نامدار شد طغرا