ازو بزاد زنی طفل پیر چون حوا

به چل صباح که از نور خاص حق بسرشت

خمیر این همه اعجوبه بی سواد مسا

بدان دمی که چه گر پیر بود عالم طفل

به دوست رویی پاکیزگان هفت رواق

به شرمناکی دوشیزگان هفت سرا

به کار دیدگی آن که کم ز سی سال است