بدین قصیده که گر تک زند کسی صد قرن

چو زخمه سر زده شد زهره از سر صفرا

به شعر من که اگر نقد نه فلک خوانیش

ز هشت خلد برآید خروش صدقنا

نیابدش دومین در کراسه شعرا

به سوز جان من از کید حاسد بد گوی

به صور آه من از دست دشمن رعنا