که هرچه بر من افتاده افترا کردند

نیابدش دومین در کراسه شعرا

به سوز جان من از کید حاسد بد گوی

به صور آه من از دست دشمن رعنا

چو افک عایشه پاک دین خطاست خطا

خدای هست گواهم که نیست بر یادم

که گفته ام سخن از تو برون ز مدح و ثنا