به راندن که برو یا به خواندن که بیا

چه گر تدارک این واقعه نمی دانم

مرا بس این که بدین صدق هست حق دانا

چو شمع بر سرپایم کنون و حکم تو راست

وثیقتم همه بر عفو توست و چون نبود

از آنکه حبل متین است و عروه وثقی

چو سایه از بر خویشم گر افکنی بر خاک