باز کن چشم اگر چشم تو صاحب نظر است

در دل خاک ز بس خون دل تازه که هست

نیست آن لاله که از خاک دمد خون تر است

شکم خاک پر از خون دل سوختگان است

از سر درد و دریغ از دل هر ذره خاک

خون فرو می چکد و خواجه چنین بی خبر است

هر گیاهی که ز خاکی دمد و هر برگی