بچه طبعی تو و اکنون است که وقت سفر است

شد بناگوش تو از پنبه کفن پوش و هنوز

پنبه غفلت و پندار به گوش تو در است

روز پیری همه کس به شود ای پیر خرف

چو به هفتاد بیفتادی و این نیست عجب

عجب این است که این نفس تو هر دم بتر است

غره مال جهان گشتی و معذوری از آنک