خون دل بر رخت افشان به سحرگاه از آنک

صد شب از بهر هوا نفس تو بی خواب و خور است

چون بسی توبه بیفایده کردی به هوس

توبه از توبه کن ار یک نفست ماحضر است

توشه راه تو خون دل و آه سحر است

حلقه درگه او گیر و دل از دست بده

گرچه چون حلقه دل امروز تو را دربدر است