که دلش را غم بیهوده نفر بر نفر است

دل پر امید کن و صیقلیش کن به صفا

که دل پاک تو آئینه خورشید فر است

یارب از فضل و کرم در دل عطار نگر

عمر بر باد هوس داد به فریادش رس

که تو را از بد و از نیک نه نفع و نه ضر است