آب از چشمه خورد تازه رخ از آن دارد

شده این پسته تو تازه و سرسبز چراست

مگر از اشک من سوخته باران دارد

نه که در پسته تو حقه خضر است نهان

دلم از ظلم خط فستقیت می خواهد

تا تظلم ز تو در درگه سلطان دارد

تا به خشمت برسد سوخته گردد خورشید