این جگرسوختگان بین که به در می آرد

این چه بادی است که طفلان چمن را هردم

سرمه ای می کشد و شانه به سر می آرد

نقش بند چمن از نافه مشکین هر روز

نو به نو دشت کنون زیب دگر می گیرد

دم به دم باغ کنون گنج گهر می آرد

نه که هر گنج که در زیر زمین بود دفین