نه که هر گنج که در زیر زمین بود دفین

این جگرسوختگان بین که به در می آرد

نو به نو دشت کنون زیب دگر می گیرد

دم به دم باغ کنون گنج گهر می آرد

ابر خوش بار به یکبار ز بر می آرد

کوه با لاله به هم بند کمر می بندد

کبک از تیغ برون سر به کمر می آرد