ابر گرینده به یک گریه گهر می ریزد

کبک از تیغ برون سر به کمر می آرد

بلبل مست ز شاخ گل تر موسی وار

ارنی گوی سوی غنچه حشر می آرد

غنچه بر شاخ ز بس خنده سپر می آرد

سمن تازه که از لطف به بازی است گروه

بر سر پای همی عمر به سر می آرد