بنگرش تا ز کجا تا چه قدر می آرد

خسروا در دل خصم تو ز غصه شجری است

که برش محنت و اشکوفه ضرر می آرد

آفتابی تو و کوهی است عدو لیک ز برف

دشمنت را که شب از شب بترش باد فلک

روزش از روز همه عمر بتر می آرد

خسروا خاطر عطار ز دریای سخن