ابر پهلوانان و بر موبدان

همه تیغ کین آب داده به زهر

چو افراسیاب آن سخنها شنود

برافروخت از بخت و شادی نمود

بکرد آفرینی برسم ردان

نویسنده نامه را پیش خواند

سخنهای بایسته چندی براند