تا خلق روز حشر شود گرد تو حشر

بیدار گرد ای دل غافل که در جهان

همچون خران نیامده ای بهر خواب و خور

تو خفته ای ز جهل و مرا هست صبر آنک

کو صد هزار گونه زبان ذره ذره را

تا بر دریغ کار تو باشند نوحه گر

برخیز زود و هرچه تو را هست بیش و کم