در هر دو کون هست سوی او نهاده سر

از فتنه و بلا نتوانی گریختن

گر فی المثل چو مرغ برآری هزار پر

فرزند آدم است که هرجا که فتنه ای است

صد گونه رنج و محنت و بیماری و بلا

صد گونه قهر و غصه و جور و غم و ضرر

در وقت خشم از دلش آتش چنان جهد