صد گونه قهر و غصه و جور و غم و ضرر

فرزند آدم است که هرجا که فتنه ای است

در هر دو کون هست سوی او نهاده سر

صد گونه رنج و محنت و بیماری و بلا

در وقت خشم از دلش آتش چنان جهد

کاندر سخن معاینه می افکند شرر

در وقت حرص تا که به دست آورد جوی