برو که زود زند جوش خون تو به تغار

اگر هزار رهم خم کنند از سر باز

هنوز تلخی جان کندنم بود به قرار

سخن شنو ز خم آخر چه خویش سازی خم

چه گویم و چه کنم تن زدم شبت خوش باد

که کرده ای همه عمرت به هرزه روز گذار

تو را خدا به کمال کرم بپرورده