که کرده ای همه عمرت به هرزه روز گذار

سخن شنو ز خم آخر چه خویش سازی خم

برو که زود زند جوش خون تو به تغار

چه گویم و چه کنم تن زدم شبت خوش باد

تو را خدا به کمال کرم بپرورده

تو از برای هوا نفس کرده ای پروار

ببین که چند بگفتند با تو از بد و نیک