دریغ مانده و سودی نه از دریغ تو را

که تا اجل کند از خواب غفلتت بیدار

در آن زمان شوی آگه که باز گیرندت

به پیش خلق جهان نردبان عمر از دار

زهی دریغ و زهی حسرت و زهی تیمار

تو غره ای به جهانی که تا نگاه کنی

نه تو بمانی و نه این جهان ناهموار