تو غره ای به جهانی که تا نگاه کنی

به پیش خلق جهان نردبان عمر از دار

دریغ مانده و سودی نه از دریغ تو را

زهی دریغ و زهی حسرت و زهی تیمار

نه تو بمانی و نه این جهان ناهموار

بسی نماند که این نقطه های روشن روی

بریزد از خم این طاق دایره کردار