نه عشوه می فروشم و نه عشوه می خرم

بر پی شوم بسی و چو گم کرده اند پی

از سر پی اوفتادم از آن پی نمی برم

از عشوه های خلق به حلقم رسید جان

هر بی خبر برادر خویشم لقب نهد

آری چو یوسفم من و ایشان برادرم

دل شد سیاه و موی سپید از غرور خلق