آری چو یوسفم من و ایشان برادرم

از عشوه های خلق به حلقم رسید جان

نه عشوه می فروشم و نه عشوه می خرم

هر بی خبر برادر خویشم لقب نهد

دل شد سیاه و موی سپید از غرور خلق

چند از سپید کاری خلق سیه گرم

بی وزن مانده ام چو ندارم چه سود سنگ