از رشک خوان من فلک ار طعمه ای نکرد

یعنی که هم نمی دهم و هم نمی خورم

من خوان هنوز بازنپیچم که در رسد

از غیب میزبانی صد خوان دیگرم

پس صورت مجره چرا شد مصورم

روحانیان شدند برین خوان پر ابا

شیرین سخن ز لذت حلوای شکرم