خلق عالم جمله مشغولند اندر کار خویش

مرغ جانم پر ندارد چون کنم چون بر پرم

مانده ام در چاه زندان پای در بند استوار

پای در بند از چنین چاهی که آرد بر سرم

من ز بیکاران راهم گر بسی می بنگرم

هر کسی خود را به پنداری غروری می دهد

بو که خود را از میان جمله بیرون آورم