بو که خود را از میان جمله بیرون آورم

خلق عالم جمله مشغولند اندر کار خویش

من ز بیکاران راهم گر بسی می بنگرم

هر کسی خود را به پنداری غروری می دهد

گرچه بسیاری رسن بازی فکرت کرده ام

بیش ازین چیزی نمی دانم که سر در چنبرم

گر بگویم آنچه از اندیشه بر جان من است