گرچه بسیاری رسن بازی فکرت کرده ام

من ز بیکاران راهم گر بسی می بنگرم

هر کسی خود را به پنداری غروری می دهد

بو که خود را از میان جمله بیرون آورم

بیش ازین چیزی نمی دانم که سر در چنبرم

گر بگویم آنچه از اندیشه بر جان من است

یا چو من حیران بمانی یا نداری باورم