زهی کمال خدایی که صد هزار عقول

چه کم شود چه زیادت ز قطره باران

بدان که چشمه حیوان نیافت اسکندر

تغیری نپذیرفت چشمه حیوان

ز فهم کردن او مانده اند سرگردان

مقدری که هزاران هزار خلق عجب

پدید کرد ز آمیزش چهار ارکان