هرگاه که در ماتم و در نوحه گراید

باران دریغا همه شب از زبر من

بر باد هوا نوحه من می کند آغاز

هر خاک که شد زیر قدم پی سپر من

ماتم زده باید که بود نوحه گر من

خواهم که درین واقعه از بس که بگریند

پر گل شود از اشک همه رهگذر من