پر گل شود از اشک همه رهگذر من

هرگاه که در ماتم و در نوحه گراید

ماتم زده باید که بود نوحه گر من

خواهم که درین واقعه از بس که بگریند

دردا و دریغا که درین درد ندارند

یک ذره خبر از من و از خیر و شر من

دردا و دریغا که بسی ماحضرم بود