که کرد عارض سیمین تو چو زر روزه

مکن مدار برای من ای پسر روزه

ز ماه روزه چو کاهی شد ای پسر ماهت

چگونه ماهی، ماهی بود به سر روزه

تو را چو از شکرت بوی شیر می آید