ز ماه روزه چو کاهی شد ای پسر ماهت

مکن مدار برای من ای پسر روزه

که کرد عارض سیمین تو چو زر روزه

چگونه ماهی، ماهی بود به سر روزه

تو را چو از شکرت بوی شیر می آید

سپید شد شکرت همچو شیر در روزه