به مرکب باز استادی چرا مرکب نمی رانی

چو ارکان باز بخشندت به انبازی یکدیگر

از آن ترسم که جان تو نیارد تاب عریانی

طریق توست راه شرع و تن در زیر تو مرکب

بران مرکب مگر زینجا به مقصد افکنی خود را

که مرکب چون فروماند تو بی مرکب فرومانی

تو را در راه یک یک دم چو معراجی است سوی حق