گرفتم در بهشت نسیه نتوانی رسیدن تو

که مرکب چون فروماند تو بی مرکب فرومانی

تو را در راه یک یک دم چو معراجی است سوی حق

ز یک یک پایه ای برتر گذر می کن چو بتوانی

سزد خود را ازین دوزخ که نقد توست برهانی

چه خواهی کرد زندانی بمانده پای در غفلت

گهی در آتش حرص و گهی در آب شهوانی