چو تو در بند صد چیزی خدا را بنده چون باشی

تویی آن پرده اندر ره مگر کین پرده بدرانی

اگر در بند این رازی به کلی پی ببر از خود

که نتوانی سوی این راز پی بردن به آسانی

که تو در بند هرچیزی که هستی بنده آنی

چو تو چیزی نمی دانی که باشد دستگیر تو

چرا بس ناخوشت آید گرت گویند نادانی