چرا بس ناخوشت آید گرت گویند نادانی

چو تو در بند صد چیزی خدا را بنده چون باشی

که تو در بند هرچیزی که هستی بنده آنی

چو تو چیزی نمی دانی که باشد دستگیر تو

چو می دانی که هر ساعت توانی یافت ملکی نو

اگر مشتاق آن ملکی چرا بر خود نمی خوانی

اگر کوهی و گر کاهی نخواهی ماند در دنیا